<\/p>\n\n\n\n
W d\u0142oni trzymasz ksi\u0105\u017ck\u0119. W\u0142a\u015bnie j\u0105 rozpakowa\u0142a\u015b. Wyj\u0119\u0142a\u015b z pude\u0142ka. Zachwycasz si\u0119 ok\u0142adk\u0105, ju\u017c czujesz dreszczyk emocji, ju\u017c chcesz wiedzie\u0107 o czym b\u0119dzie. Zerkasz do \u015brodka, dotykasz zadrukowanych kartek i sprawdzasz na ostatniej, ile ksi\u0105\u017cka ma stron. Zatrzymujesz wzrok na jakim\u015b fragmencie. Nie mo\u017cesz si\u0119 oderwa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
A zastanawia\u0142a\u015b si\u0119 jak powstaje taka ksi\u0105\u017cka?<\/p>\n\n\n\n
Opowiem Ci jak by\u0142o u mnie.<\/p>\n\n\n\n
Samo napisanie jednej powie\u015bci zaj\u0119\u0142o mi oko\u0142o 4 miesi\u0105ce.<\/p>\n\n\n\n
Najpierw jednak musia\u0142 powsta\u0107 pomys\u0142 na fabu\u0142\u0119. Kie\u0142kowa\u0142 przez kilkana\u015bcie tygodni. Pojawia\u0142y si\u0119 niczym przeb\u0142yski. Inspiracje przychodzi\u0142y do mnie w s\u0142owach piosenki, u urywkach us\u0142yszanych gdzie\u015b zda\u0144. Pami\u0119tam ten dzie\u0144, gdy wraca\u0142am samochodem z pracy, sta\u0142am w korku. Z radia pop\u0142yn\u0119\u0142y s\u0142owa przeboju Krzysztofa Krawczyka, a ja, w takim nag\u0142ym zatrzymaniu, ze s\u0142o\u0144cem \u015bwiec\u0105cym prosto w twarz, zobaczy\u0142am oczyma wyobra\u017ani ca\u0142\u0105 scen\u0119 z mojej ksi\u0105\u017cki. Musia\u0142am j\u0105 opisa\u0107. Najwi\u0119cej przychodzi\u0142o do mnie podczas wycieczek rowerowych lub d\u0142ugich, samotnych spacer\u00f3w. Ubrana w czarn\u0105 bluz\u0119, z kapturem na g\u0142owie, przemierza\u0142am szybkim krokiem ciemne ulice. Zatopiona w my\u015blach, \u0142\u0105czy\u0142am w\u0105tki powie\u015bci, wymy\u015bla\u0142am dialogi, zastanawia\u0142am si\u0119 nad tym, co mam przekaza\u0107 czytelnikowi. Najwi\u0119ksz\u0105 frajd\u0119 sprawia\u0142o mi budowanie postaci psychologicznych bohater\u00f3w, spos\u00f3b ich pokazania.<\/p>\n\n\n\n
Potem zacz\u0119\u0142am pisa\u0107. Niecierpliwie czeka\u0142am na pi\u0105tek. Gdy tylko m\u0105\u017c z synem poszli spa\u0107, zaczyna\u0142am maraton tworzenia powie\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Trudno nawet opisa\u0107 czym jest wena tw\u00f3rcza, ale spr\u00f3buj\u0119. Pisanie poch\u0142ania\u0142o mnie ca\u0142kowicie, mia\u0142am wra\u017cenie, jakby ca\u0142a wiedza, to co mam pisa\u0107, wychodzi\u0142a z jakiego\u015b magicznego \u017ar\u00f3de\u0142ka, z g\u0142\u0119bi mnie. Odcina\u0142am si\u0119 ca\u0142kowicie od \u015bwiata zewn\u0119trznego. By\u0142 tylko monitor, klawiatura i moje palce ta\u0144cz\u0105ce po klawiszach z literami. Czasem ockn\u0119\u0142am si\u0119 na moment, zerka\u0142am na zegar wisz\u0105cy na \u015bcianie, po czym wraca\u0142am do pasjonuj\u0105cego pisania. O czwartej nad ranem, gdy b\u00f3l karku i plec\u00f3w dawa\u0142 si\u0119 mocno we znaki, zastanawia\u0142am si\u0119, czy warto k\u0142a\u015b\u0107 si\u0119 spa\u0107, czy pisa\u0107 dalej. Budzik nastawiony by\u0142 na si\u00f3dm\u0105. Taki weekendowy maraton ko\u0144czy\u0142am w poniedzia\u0142ek nad ranem. Niewyspana, ale szcz\u0119\u015bliwa sz\u0142am do pracy.<\/p>\n\n\n\n
W tych miesi\u0105cach pisania, mia\u0142am tyle energii, \u017ce cz\u0119sto musia\u0142am skaka\u0107 w pokoju na dywanie, by wy\u0142adowa\u0107 jego nadmiar. Tak to jest robi\u0107 co\u015b z pasj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Nadchodzi jednak taki moment, kiedy pisz\u0119 ostatnie zdanie w tek\u015bcie powie\u015bci. Stawiam kropk\u0119. I pojawia si\u0119 smutek, \u017ce to ju\u017c koniec. Moi bohaterowie s\u0105 niczym moi przyjaciele, z\u017cy\u0142am si\u0119 z nimi, b\u0119dzie mi ich brakowa\u0142o. Euforia schodzi.<\/p>\n\n\n\n
I teraz czas na najtrudniejsze. Czytam jeszcze raz ksi\u0105\u017ck\u0119, poprawiam niewielkie b\u0142\u0119dy. I przychodz\u0105 my\u015bli: czy ksi\u0105\u017cka spodoba si\u0119 czytelnikom, czy nie jest za nudna, czy m\u00f3j przekaz jest zrozumia\u0142y? A mo\u017ce powinnam co\u015b zmieni\u0107?<\/p>\n\n\n\n
Ca\u0142y proces wydania fizycznie ksi\u0105\u017cki opisz\u0119 w osobnym po\u015bcie, bo to te\u017c fascynuj\u0105cy rozdzia\u0142 mojej tw\u00f3rczej przygody.<\/p>\n\n\n\n
Pisanie ksi\u0105\u017cki to nie tylko zarwane noce, niewyspanie, rado\u015b\u0107 z tworzenia, ale tak\u017ce walka z w\u0105tpliwo\u015bciami. To wkurzanie si\u0119, gdy trzeba obiera\u0107 ziemniaki na obiad, kiedy od pomys\u0142\u00f3w g\u0142owa a\u017c huczy. To wystawienie siebie si\u0119 na widok publiczny. To wchodzenie w \u015bwiat reklamy i marketingu, o zasadach kt\u00f3rego, do tej pory nie mia\u0142am poj\u0119cia. To nauka pisania post\u00f3w sprzeda\u017cowych. (ksi\u0105\u017cki pisze si\u0119 zdecydowanie \u0142atwiej). To tak\u017ce spotkania autorskie – te sprawiaj\u0105 du\u017co rado\u015bci. Uwielbiam rozmowy z czytelnikami. To jedyne miejsce, gdzie mog\u0119 gada\u0107 przez godzin\u0119 i nikt mi nie przerywa\ud83d\ude01. Otrzymuj\u0119 wiele wiadomo\u015bci, z podzi\u0119kowaniami za warto\u015bci, jakie przekaza\u0142am w ksi\u0105\u017ckach. To mi\u0142e. Buduj\u0105ce. Mobilizuj\u0105ce do pisania dalej.<\/p>\n\n\n\n
Wyda\u0142am dwie ksi\u0105\u017cki. Dla mnie to by\u0142o kilkakrotne przeskoczenie w\u0142asnych ogranicze\u0144. Wiele razy wysz\u0142am mocno poza stref\u0119 w\u0142asnego komfortu, przez co odkry\u0142am swoj\u0105 si\u0142\u0119 i niez\u0142omno\u015b\u0107. Ta jedna decyzja, by wyda\u0107 ksi\u0105\u017ck\u0119, zmieni\u0142a moje \u017cycie, dos\u0142ownie pokolorowa\u0142a m\u00f3j \u015bwiat.<\/p>\n\n\n\n
I Tobie czytelniku, \u017cycz\u0119 z ca\u0142ego serca odwagi w realizacji marze\u0144 i plan\u00f3w.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W d\u0142oni trzymasz ksi\u0105\u017ck\u0119. W\u0142a\u015bnie j\u0105 rozpakowa\u0142a\u015b. Wyj\u0119\u0142a\u015b z pude\u0142ka. Zachwycasz si\u0119 ok\u0142adk\u0105, ju\u017c czujesz dreszczyk emocji, ju\u017c chcesz wiedzie\u0107 o czym b\u0119dzie. Zerkasz do \u015brodka, dotykasz zadrukowanych kartek i sprawdzasz na ostatniej, ile ksi\u0105\u017cka ma stron. Zatrzymujesz wzrok na jakim\u015b fragmencie. Nie mo\u017cesz si\u0119 oderwa\u0107. A zastanawia\u0142a\u015b si\u0119 jak powstaje taka ksi\u0105\u017cka? Opowiem Ci …<\/p>\n